Ξεκαθάρισμα ρόλων

Ξεκαθάρισμα ρόλων

Κανένα άλλοθι για τον "απόντα".

Ποιος καθορίζει και έγραψε ή επέβαλε τον κανόνα – νόμο πως η γυναίκα κρατάει το σπίτι;
Ποιος ή ποια ήταν το άτομο που σε ώριμη ηλικία φώναξε αποφασισμένα και συνειδητά ότι η γυναίκα έχει το ρόλο του προστάτη, του γιατρού, του φροντιστή, του μαχητή…
Που είναι γραμμένο πως η γυναίκα δεν είναι άνθρωπος.. Δεν έχει οστά, σάρκα, αίμα. Δεν ματώνει, δεν κλαίει, δεν γελάει, δεν αναπνέει, δεν αισθάνεται.. Παρά μόνο συμπαραστέκεται, στηρίζει, μαζεύει τα κομμάτια του παζλ.
Είναι άνθρωπος και εκείνη.. Έμεινες έκπληκτος; Είναι άνθρωπος.. και αν είχες φιλότιμο δεν θα ήταν άνθρωπος αλλά θα ήταν ο ‘’ άνθρωπος σου ‘’.
Την χάζεψες ποτέ την ώρα που κοιμάται; Γέλασες ποτέ σου με μια παιδική της πλευρά που ένιωσε άνετα και στην έδειξε; Είπες ποτέ σου ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ που σε φροντίζει που σε αγαπάει που δίνει χωρίς να πάρει.. Που είσαι η προτεραιότητα της, που για χάρη σου έμαθε πως είναι να έχεις υπό την ευθύνη σου εάν άνθρωπο πριν ή φύση την κάνει μητέρα. Και αυτός ο άνθρωπος ήσουν εσύ. Εσένα να σε σκεπάσει να μη κρυώσεις, να σου φέρει εκείνο το ποτήρι νερό όταν εσύ διψάς ή είσαι ανήμπορος να το πάρεις μόνος. Εκείνη δεν ήταν που σου είπε ότι «όλα θα πάνε καλά >>.. Και κοίτα έτσι μαγικά πήγαν όλα καλά.
Εσύ όμως τι έκανες; Την εγκατέλειψες σε μια καθημερινή μάχη, σε έναν καθημερινό αγώνα να πρέπει χωρίς να φωνάξει να ακούγεται η φωνή της, χωρίς να κάνει θόρυβο να τα βρίσκεις όλα εκεί, χωρίς να υπάρχει μπροστά σου οπότε εσύ δεν θες, εσύ να τα βρίσκεις όλα εκεί. Γιατί πίσω από όλα ήταν εκείνη και όσο σε τάιζε ασταμάτητα ο εγωισμός σου ότι μόνος σου είσαι δυνατός, μόνος σου τα κατάφερες όλα.. Όταν τελικά έμεινες μόνος σου τι είδες; Πως όσα είχες ήταν γιατί στα έδωσε εκείνη.. Αυτή η γυναίκα που τελικά δεν ήταν άνθρωπος γιατί δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής, δεν είχε δικαίωμα .επιλογής.
Είχε μόνο υποχρεώσεις.. Εκείνη δεν θέλησε, δεν λαχτάρισε δεν είχε δικαίωμα στην εκδήλωση αγάπης. Όχι βέβαια.. Γιατί φτιάχτηκε για να δίνει και όχι για να παίρνει και έτσι βολεύτηκες και δεν έδωσες ποτέ. Και τι να έδινες άλλωστε; Σου έμεινε και τίποτα; Αφού η καθημερινότητα σου ήταν τέτοια που σε άδειασε πριν γυρίσεις σπίτι και όταν ήσουν σπίτι έψαχνες γωνία να κρυφτείς. Ήταν καλή αλλά πάντα την έλεγες νευρική, γκρινιάρα… την κατηγορούσες για ότι σου συμβαίνει γιατί πάντα έφταιγε κάποιος άλλος εκτός από εσένα. Όταν θα φύγει θα πεις πως ήταν επιλογή της εσύ ήσουν εντάξει απέναντί της.
Ωπα λάθος είπα τι θα πεις όταν θα φύγει σωστά; Γιατί θα το καταλάβεις ότι έφυγε;
Αφού είσαι απών..

Ευαγγελία, 26

 

(πηγή φωτογραφίας: The Daily Dot)

Στείλε τη δική σου ιστορία

Όλοι έχουμε μία ιστορία να πούμε. Το xorisa.gr περιμένει τη δική σου.

Χώρισα 2017. All rights Reserved.