Μετάνιωσα ήδη

Μετάνιωσα ήδη!

Είναι που μου λείπεις… Και που μαζί με εσένα, έχω χάσει και το νόημα της ζωής (μου).

Έφευγα από τις συναντήσεις μας, κάθε φορά που έλιωνες στα χέρια μου, και κολλούσα τις παλάμες μου στο πρόσωπό μου για να εισπνεύσω τη μυρωδιά σου, μέχρι αυτή να φύγει τελείως. Δεν έφυγε όμως ακόμη αγάπη μου…

Τις νύχτες αγκαλιάζω το μαξιλάρι μου και το σφίγγω, όπως σφίγγω και τα βλέφαρά μου, προσπαθώντας να σε φέρω κοντά μου με τη σκέψη μου. Ελπίζοντας το μυαλό μου να λειτουργήσει σα μαγνήτης και να εμφανιστείς εδώ… δίπλα μου ή – έστω – σαν ένα μήνυμα στο κινητό μου τηλέφωνο. Μου λείπει το όνομά σου από το κινητό μου.

Να ξέρεις μόνο πως κάθε λέξη σου μου δίνει μια ανάσα για να ζω. Μια ανάσα να πάω παρακάτω. Όχι να προχωρήσω τη ζωή μου, μα να περάσει λίγο ο χρόνος. Αυτός που έχει σταματήσει πάνω στο βλέμμα σου, πάνω στα χείλη σου και δε με αφήνει να δω τι κρύβει το επόμενο λεπτό.

Μη με ξεχνάς λοιπόν. Έφυγα, μα δε με έχασες. Κι αυτό γιατί μετάνιωσα που έφυγα. Αν έκανες ένα βήμα να έρθεις εδώ, δε θα σε άφηνα ποτέ ξανά από τα χέρια μου.

Έχω πολλές νύχτες να κοιμηθώ. Σε φέρνω στο μυαλό μου και παιδεύομαι. Έλα ξανά κοντά μου. Έλα να με συμπληρώσεις, γιατί είσαι κομμάτι μου που λείπει… Και πονάω. Πονάει αυτή η απώλεια. Πονάει η απουσία σου και φέρνει δάκρυα στα μάτια. Σε δυο μάτια που δεν έκλαψαν στο παρελθόν ποτέ. Και που εσύ, τα έκανες μόνο να γελούν, ακόμη και με τα πιο σαχλά αστεία σου.

Έλα, ψυχή μου. Έλα να μου δώσεις αυτή την ανάσα. Χάνω χρόνο μακριά σου. Χάνω χρόνο από τη ζωή μου.

Σε περιμένω,

Στέλλα Κ.

Στείλε τη δική σου ιστορία

Όλοι έχουμε μία ιστορία να πούμε. Το xorisa.gr περιμένει τη δική σου.

Χώρισα 2017. All rights Reserved.