Ο τοίχος ανάμεσά μας - ερωτική επιστολή

Ο τοίχος ανάμεσά μας

Σου γράφω από ανάγκη. 

Εύχομαι να περάσει από μπροστά σου και να το διαβάσεις, γιατί μόνο έτσι θα καταλάβεις. Είναι εδώ όσα δε σου είπα. Και ξέρεις γιατί; Γιατί υπάρχει ένας τοίχος ανάμεσά μας. Εσύ τον έβαλες εκεί.

Πέρασαν χρόνια, αλλά ουσιαστικά δε ζούσαμε μαζί. Εσύ στη δουλειά κι εγώ στο μαγαζί από το πρωί ως το βράδυ. Στην αρχή, ναι, μαζί με τον ενθουσιασμό να μας παρασύρει, μιλούσαμε. Μιλούσαμε ο ένας για τον άλλον, και για τους δύο μαζί. Αυτό όμως πια δεν το κάναμε αγάπη μου... Τον τελευταίο χρόνο, δε με κοιτούσες καν στα μάτια... Ήθελες να μιλάς μόνο για τα δικά σου κι εμένα δε με άκουγες καν. Ήθελα να σε φροντίσω, να σε συμβουλεύσω, να σου πω τη γνώμη μου για κάτι κι εσύ ήσουν απέναντί μου, στην κουζίνα, στο μπαλκόνι, στην κρεβατοκάμαρα, αλλά απρόσιτος.

Ήθελα να σε αγγίξω και δε μπορούσα, δε σε έφτανα. Δεν ήταν μόνο η απόσταση που έπρεπε να μηδενίσω, κι ας σε είχα στο ένα μέτρο. Ήταν και κάποιο εμπόδιο. Κάτι είχε μπει ανάμεσά μας. Είχες υψώσει τοίχο. Κάθε μέρα με τα προβλήματά σου, τον έχτιζες τουβλάκι-τουβλάκι... Και πάει, χάθηκε η επαφή μας. Το βλέμμα σου δε συναντούσε πια το δικό σου. Δε μπορούσαμε να συνεννοηθούμε. Δεν επικοινωνούσαμε όπως πρώτα. Κι εσύ δε θέλησες να ρίξεις τον τοίχο, που κάθε ώρα γινόταν και πιο μεγάλος και πιο παχύς και πιο σκληρός. 

Δεν ήθελα να φύγω, μα δεν το άντεχα αυτό Πώς γινόταν, αντί να ερχόμαστε πιο κοντά, να απομακρυνόμαστε έτσι με τον καιρό. Θα έπρεπε να γνωριζόμαστε καλύτερα, μα τελικά συνειδητοποίησα πόσο λίγο σε ξέρω... Ή μάλλον πόσο λίγο επέτρεπες να σε μάθω. 

Δεν ήθελα άλλο έτσι. Μπορεί να φαίνεται ότι έφυγα, όμως εσύ μου έδειξες την πόρτα. Αν καταλάβεις όλα αυτά, εγώ να ξέρεις σ' αγαπάω ακόμα και θα ήθελα πολύ να μιλήσουμε ξανά για μας. Και να γκρεμίσουμε αυτόν τον τοίχο. Κάνε την αρχή. Σε παρακαλώ.

 

Ντίνα.

 

 

(Πηγή φωτογραφίας: medium.com/@hilaryjacobshendel)

Στείλε τη δική σου ιστορία

Όλοι έχουμε μία ιστορία να πούμε. Το xorisa.gr περιμένει τη δική σου.

Χώρισα 2017. All rights Reserved.